ഒരു മഴ പെയ്തെങ്കിലെന്ന് ഇരുണ്ട മാനം നോക്കി
നെടുവീര്പ്പിടുമ്പോഴും ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളികളാല്
നെറുകയില് മുത്തമിട്ട് ഓടിയൊളിക്കും, കള്ളി!
ഒരു നോക്കിന്റെയോ ചെറു വാക്കിന്റെയോ
കുളിര് മഴ നനയാന് വെയിലേറെ തിന്ന്
വയറ് പൊട്ടിയ മണ്ണിലേറെ കാത്ത് നിന്നിട്ടും
നീയൊരു മഴയായ് പെയ്തെങ്കിലെന്ന് വെറുതേ മോഹിച്ചിരുന്നു!
ഒരിടവപ്പാതിയില് നിശ്ചയം നീയെന്റെ
പടിപ്പുര കടന്നെത്തുമെന്ന് കാക്കാലത്തി കൈനോക്കി- പ്പറഞ്ഞിട്ടും
അന്നത്തെ അന്തിയില് ഇറയത്തെ വിളക്കിന്റെ കരിന്തിരി പുകഞ്ഞിട്ടും
ചെറു ചാറ്റലായെങ്കിലും അണയാതെ നീ ഒളിച്ചതെന്തേ?
ഒടുവിലെന് തൊടിയിലെ വെണ് പനിനീര് പൂവിനെ
ഹ്യദയ നിണത്താല് ചെമ്പട്ടുടുപ്പിച്ച്
നിനക്കായ് കാത്ത് വെച്ചിട്ടും നിറ കര്ക്കിടകത്തില്
നിര്ത്താതെ പെയ്ത് നീയെന് ജീവ മലരിന് ദലങ്ങളെ ഖബറിലൊടുക്കും വരെ
ജല താണ്ഡവമാടിയിട്ടും...
പെണ്ണേ! നീയില്ലാതെ എനിക്കില്ലിന്നുമൊരു വസന്തം!
ഇനിയുമൊരു മഴ പെയ്തെങ്കില്... കുളിര് മഴ പെയ്തെങ്കില്...
നെടുവീര്പ്പിടുമ്പോഴും ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളികളാല്
നെറുകയില് മുത്തമിട്ട് ഓടിയൊളിക്കും, കള്ളി!
ഒരു നോക്കിന്റെയോ ചെറു വാക്കിന്റെയോ
കുളിര് മഴ നനയാന് വെയിലേറെ തിന്ന്
വയറ് പൊട്ടിയ മണ്ണിലേറെ കാത്ത് നിന്നിട്ടും
നീയൊരു മഴയായ് പെയ്തെങ്കിലെന്ന് വെറുതേ മോഹിച്ചിരുന്നു!
ഒരിടവപ്പാതിയില് നിശ്ചയം നീയെന്റെ
പടിപ്പുര കടന്നെത്തുമെന്ന് കാക്കാലത്തി കൈനോക്കി- പ്പറഞ്ഞിട്ടും
അന്നത്തെ അന്തിയില് ഇറയത്തെ വിളക്കിന്റെ കരിന്തിരി പുകഞ്ഞിട്ടും
ചെറു ചാറ്റലായെങ്കിലും അണയാതെ നീ ഒളിച്ചതെന്തേ?
ഒടുവിലെന് തൊടിയിലെ വെണ് പനിനീര് പൂവിനെ
ഹ്യദയ നിണത്താല് ചെമ്പട്ടുടുപ്പിച്ച്
നിനക്കായ് കാത്ത് വെച്ചിട്ടും നിറ കര്ക്കിടകത്തില്
നിര്ത്താതെ പെയ്ത് നീയെന് ജീവ മലരിന് ദലങ്ങളെ ഖബറിലൊടുക്കും വരെ
ജല താണ്ഡവമാടിയിട്ടും...
പെണ്ണേ! നീയില്ലാതെ എനിക്കില്ലിന്നുമൊരു വസന്തം!
ഇനിയുമൊരു മഴ പെയ്തെങ്കില്... കുളിര് മഴ പെയ്തെങ്കില്...
